Big Data

Software สำหรับใช้ในการกำหนดราคาขาย(สินค้าและบริการ)

สำคัญว่า ถ้ามีแล้ว คนของเราจะใช้มันเป็นหรือไม่?

ดูแล้วมันใช้ ข้อมูล (Attributes) เยอะมาก เหมือนกันนะ
http://step.pros.com/#learn-more

http://www.pros.com/solutions/pricing-effectiveness/pricing-solutions/pros-step/

ทุนนิยมและเทคโนโลยี นี่มันน่ากลัวจริง จริง  😉 ฮ่า ฮ่า

เขาเข้าสู่โลกของ Model ทางคณิตศาสตร์ การวิเคราะห์และใช้ประโยชน์จากข้อมูล(จำนวนมาก) Big Data

แต่ เรากำลังงมอะไรกันอยู่ก็มิทราบได้ คอมพิวเตอร์ก็มีเหมือนเขา, ข้อมูลก็มี (แต่ไม่ได้รวบรวม, จัดเก็บ), เรียนมารู้(จำ)มาเหมือนกันหมดแบบเดียวกับเขา

โจทย์ที่ได้รับของปีหน้า “แผนการจัดทำระบบเพื่อสนับสนุนการกำหนดราคาขาย (Pricing)”

เมื่อเริ่มเข้าไปศึกษา โลกอื่นเขาหมุนไปไกล(แล้ว)กว่าที่คิดไว้อีก

มันต้องเลือกเดิน ทางใด ทางหนึ่งแล้ว สำหรับกลยุทธ์การนำพาประเทศชาติ ชุมชน สังคม ทั้งขนาดเล็กมาก ไม่เล็กไม่ใหญ่ ขนาดกลาง ขนาดใหญ่ ปัจเจก ว่าจะไปกันทางไหน อย่างไร หรือจะไม่ไปไหน หรือจะอยู่กับมันอย่างไร และต่อรองกันอย่างไร

ไม่อย่างนั้นก็จะวนไปวนมาแล้ว ก็หมดชีวิตนี้ไปแบบไม่รู้ตัวเลยทีเดียว

ถึงว่า

สตรีสองนาง(ไม่)(สาว) ก้าวเข้ามาในลิฟท์ (ชั้น ๑)

เธอกดชั้น ๒

ในใจ

“อีห่าราก”
“อ๋อ นางคงมีของหิ้วหนัก”

“น่าเห็นใจ”

“สมควรละมึง ถึงได้อวบระยะสุดท้ายขนาดนี้ แทนที่จะเดินขึ้นบันได”

“เรา ไม่ควร เอา เพศ สภาพ มาใช้ในการเปรียบเทียบ”

“เอะ กูก็ไม่ได้รีบนี่หว่า ช่างมันเถอะ”

แล้วมันก็ผ่านไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Refuse To Level Blame

ไม่กล่าวโทษ

พ่อแม่เต๋า

ปฏิเสธที่จะกล่าวโทษ

พวกเขาดูข่าวภาคค่ำ

โดยไม่ปริบ่น

พวกเขาเฝ้าสังเกตความล้มเหลวของคนอื่น

แต่ไม่เคยมองด้วยความสะใจ

เมื่อลูก

ทำให้ผิดหวัง

พวกเขายังคงสงบนิ่ง

พวกเขาบรรลุหน้าที่ของตนเอง

และไม่เคยกังวลเรื่องของคนอื่น

ไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต่อว่าลูก

ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม

แน่นอนว่า เราสามารถชี้ข้อผิดพลาดได้

เราสามารถนทางเขาอย่างอ่อนโยนได้

ด้วยปัญญา

แต่การกล่าวโทษลูก

ในความผิดของเขา

หาใช่ปัญหาเดียวที่เกิดขึ้น

ลองตรวจสอบบทสนทนาของเธอ

ในช่วงเจ็ดวันนี้

จดบันทึกในแต่ละครั้ง

ที่เธอบ่นหรือต่อว่า

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใด

ลูกฟังเธออยู่

พวกเขากำลังเรียนรู้ที่จะกล่าวโทษผู้อื่นอยู่

หรือเลือกที่จะทำอะไรอย่างสร้างสรรค์?

 

จาก

taoteching