ลืม

ลืม
ก. หายไปจากความจํา, นึกไม่ได้, นึกไม่ออก, เช่น เขาลืมความหลัง
ลืมชื่อเพื่อน, ระลึกไม่ได้เพราะขาดความเอาใจใส่เป็นต้น เช่น ลืมทำ
การบ้าน ลืมรดน้ำต้นไม้.

forget |fərˈget|
verb ( forgets, forgetting ; past forgot ; past participle forgotten or forgot ) [ with obj. ]
fail to remember: he had forgotten his lines | [ with clause ] : she had completely forgotten how tired and hungry she was.
• inadvertently neglect to attend to, do, or mention something: [ with infinitive ] : she forgot to lock her door | [ no obj. ] : I’m sorry, I just forgot.
• put out of one’s mind; cease to think of or consider: forget all this romantic stuff | [ no obj. ] : for years she had struggled to forget about him.
• (forget it) said when insisting to someone that there is no need for apology or thanks.
• (forget it) said when telling someone that their idea or aspiration is impracticable.
• (forget oneself) stop thinking about one’s own problems or feelings: he must forget himself in his work.
• (forget oneself) act improperly or unbecomingly.
PHRASES
not forgetting —— (at the end of a list) and also ——: we depend on them for food and shelter and clothing, not forgetting heat in the wintertime.
DERIVATIVES
forgetter noun

ถ้าระลึกได้ก็ไม่ลืม / ถามว่า ถ้าลืมแล้วสิ่งนั้นมันยังอยู่ไหม? หรือสิ่งนั้นมันเคยเกิดขึ้นไหม? ถ้าไม่เคยเกิดขึ้นจะลืม หรือไม่ลืมได้ไหม?

หรือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น แต่เราดันคิดว่าเราลืม (คิดว่าเคยจำได้) เข้าใจผิดว่ามันเกิดแล้วก็ลืม

เรื่องที่เคยเกิดขึ้นถ้ามันยังอยู่ในความจำก็คงไม่ลืม  เว้นแต่ถ้ามันนึกไม่ออก ระลึกไม่ได้ หรือร่างกายป่วยก็คงลืม

เมื่อไหร่ที่คิดขึ้นมาก็จำได้ แต่ถ้าคิดขึ้นมาแล้วจำไม่ได้ สงสัยว่าจะลืมแน่ แน่  😉

ลืม ! ลืมไปแล้ว แล้วเรื่องต่าง ต่าง มันจะเคยเกิดขึ้นไหม ลืมหรือไม่ลืม ถ้ามันเกิดแล้วมันก็คงเคยเกิด

คุณจำได้ไหม? ถ้าจำได้ก็คงไม่ลืม เอะ แล้วการลืม มันเกิดจากอะไร … “มันเกิดจากจำไม่ได้ ฮ่า ฮ่า” แล้วทำยังไงถึงจะจำได้ …”มันก็ต้องไม่ลืม”

“ไม่มีทางหรอก” (forget it) เสียงเชิด เชิดใส่นิด นิด หยันหน่อย หน่อย

“เอ็ง ลืมไปได้เลย” “อย่าแม้แต่จะคิด” “มันเป็นไปไม่ได้หรอก” (forget it)

“เฮ้ย เรื่องเล็กน้อย แค่นี้เอง ไม่เป็นไร” (forget it)

ถ้าเป็น “มึงจำไว้เลยนะ” “จำไว้เลยนะมึง อย่าให้กูเจอ (จำได้)” อันนี้เห็นท่าจะไม่ดี ไม่รู้ควรจะจำหรือลืม รู้แต่ว่า “ตัวใครตัวมันละ มึงเอ้ย”

“จำไว้เลยนะ เธอ” (หวังดี) หรือเปล่า?

 

 

 

จำไว้ !  ถ้าอยากจำได้ เอ็งต้องไม่ลืม เพราะถ้าเอ็งลืมที่ข้าบอกแล้วละก็เอ็งจะจำไม่ได้ รู้ไหม

forget it !