พลังงาน

เช้า เขาตื่น เหลือบมองดู smartphone เปิด social apps ถอดปลั๊กไฟเครื่องชาร์ทแบตเตอรี่ออก
กดรีโมทเปิดทีวี ปิดแอร์ เปิดพัดลม เดินไปห้องน้ำ เปิดไฟ หยิบแปรงสีฟันที่ทำจากวัสดุพลาสติก หยิบหลอดยาสีฟันพลาสติก แปรงฟัน เปิดน้ำจากก๊อก อาบน้ำ ด้วยสบู่เหลว ในขวดพลาสติก เช็ดตัวจากผ้าขนหนู ใส่เสื้อ กางเกง ที่ผลิตจากโรงงานเสื้อผ้าขนาดใหญ่ ใส่ถุงเท้า รองเท้า ก้าวเท้าออกจากบ้าน จะขับรถยนต์ ขึ้นรถโดยสาร รถอะไรก็แล้วแต่ที่ทำงานจากพลังงานน้ำมันหรือกาซ ระหว่างนั้นก็อ่าน email, tweet ข้อความ อ่านข่าว

เขาไปไหน?
ไปประท้วง ไปรณรงค์เรื่องโลกร้อน เรื่องการอนุรักษ์พลังงาน ฯลฯ

ไอ้ฉิบหาย !!! แต่ชีวิตแบบที่มึงใช้อยู่ทุกวันเนี่ย มันจะอนุรักษ์อะไรกันได้วะ
ถ้า น้ำมัน มันใช้ได้อีก ๕๐ ปี ถ้าประหยัดลงครึ่งหนึ่ง มันจะใช้ได้ ๑๐๐ ปี
แล้วไง?  ก็หมดอยู่ดี หรือถ้าใช้ฉิบหาย วายป่วง ก็อาจจะหมดใน ๒๐ ปี
แล้วไง? ก็หมดอยู่ดี
ยิ่งไปไล่เรียงดูของใช้ ของกินรอบตัวแต่ละอย่าง ว่ามีที่มาอย่างไร แล้วจะยิ่งเห็นว่า มันบ้ากันจนยุ่งเหยิงไปหมดจนเกินจะเยียวยาแล้ว นอกจากมันจะเจ๊งกันไปเป็นลูกโซ่ล่มสลายกันไปเองนั่นแหละ ไอ้เรื่องที่คิดจะไปเปลี่ยนแปลงอะไรอย่างใจนั้นก็อย่าไปหวัง

จะกี่ปีก็หมดเหมือนกัน
จะไม่ใช้แล้ว แล้วจะเลิกใช้ชีวิตแบบที่เป็นอยู่ได้ไหม

หรือจะไปล่าปลาวาฬ เอามาทำเทียนไข?
ขี่จักรยาน ขี่เกวียน แล่นเรือใบ

หาพลังงานแบบใหม่?
มีทางเลือกอะไรบ้าง?

ก็แล้วแต่เธอ
ฉันอาจจะอยู่ได้ไม่ถึงวันที่มันหมด
หรืออาจจะได้เจอวันนั้น มันก็เป็นไปของมันอย่างนั้นแหละ เอาตัวเองอยู่ให้รอดได้ก็แล้วกัน

เขียนครั้งแรกที่ http://kaebmoo.blogspot.com/2012/03/blog-post.html

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s