Lasted Blog ท้ายสุดแต่ไม่สุดท้าย

Blog(s) / Page(s) ที่คุณไม่ได้เขียน … คิดไว้แล้วหรือยัง เช่น แบบนี้

http://code.google.com/p/exodus/
หรือ
http://www.isi.edu/div7/people/postel.home/

ผมว่าคงไม่มีหรือมีก็คงน้อยราย มาก ที่จะรู้ได้ล่วงหน้า นาน นาน หรืออยากจะรู้ว่า จะมีใครเขียนอะไร หลังจากนั้น ใครจะรู้? ที่เขียนล่วงหน้าก็ไม่รู้  …..

คิดหรือยังว่าใครจะ Update Staus ให้คุณ ไม่ว่าจะใน Social Network ไหน ไหน หรือใน Blog / อีกหน่อยพินัยกรรม ยุคใหม่ คงมี “ผมได้เก็บรหัสผ่านต่าง ๆ ไว้ที่……”   นอกเหนือไปจากกุญแจตู้นิรภัยที่ธนาคาร  🙂 รหัสบัตรเบิกเงินจากตู้

Social Network มันคอยเตือน เพื่อน เพื่อน ว่าใกล้จะถึงวันเกิด แล้ว หรือวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของใคร โปรแกรมมั่ว (Programmer) เคยมีตรรกะ นี้ในโปรแกรมของเขาหรือเปล่าว่า เฮ้ย ไอ้นี้ มันตายแล้วนี่นา ในช่อง Profile ไม่ยักกะมีช่องนี้ (Died) ให้กรอก 😛  จะได้กลายเป็นการแจ้งเตือนรำลึกถึงแทน ฮา ฮา … เขาคงคิดว่า ตาย(ห่า)ไปแล้วจะมากรอกได้ไง หรือไม่ก็ ใครมันรู้ล่วงหน้า(วะ) คนเขียนโปรแกรม มันก็ยังไม่รู้ตัวเลย ฮะ ฮะ

หรือในเม้น (comments) จะมีใครมาเขียนไหมว่า “สมน้ำหน้ามัน” เสร็จแล้วก็มีเสียงสรรเสริญ อ้ายคนเขียนตามมาติด ติด “จริงของมัน”  “ไอ้เวร ไปไกล ไกล”  “พี่เขาเป็นคนดี” กลายเป็นกระทู้แนะนำ ขึ้นมาในทันใด หุ หุ

แต่ เอ … ถ้า  Server หรือ บริษัท มันเจ๊ง ไปแล้ว ทำไงละ จารึก ไว้ในใบลาน หรือ หินดีมั้ย ถอดรหัสไม่ยากด้วย “ใบลาน Blog”  มาคิด คิด ดูแล้ว ใครที่เก็บข้อมูลไว้ใน floppy disk ขนาด 5.25″ หรือ 3.5″ นิ้ว ตอนนี้ คงเอามือ(ตีน) ก่ายหน้าผาก แล้ว ถ้ากูอยากจะเอาข้อมูลในนั้นออกมาได้อย่างไรวะ…  ตำราการถอดรหัสไฟล์ jpeg อยู่ไหนวะกูจะอ่านรหัสเลขฐานสอง …  ดูแล้วเหมือนนักมนุษย์ นักโบราณ นักทั้งหลาย แกะตัวอักษรในแผ่นหิน (คน แมว บ้าที่ไหนก็ไม่รู้ทิ้งไว้) ที่ไปขุดเจอ

ข่าวพาดหัว พาดหาง “ค้นพบ หลักฐาน แผ่น disk ยุคโบราณ พร้อมรหัสข้อมูลในแผ่น อายุกว่าพันปี” (แม้…..แม้…  ไม่มีเครื่องอ่านซะอีก)

อ้าว นอกเรื่องไปซะแล้ว

“ลูก ลูก เอ้ย พ่อไม่มีสมบัติอะไรจะให้ นอกจาก รหัสผ่าน facebook กับ yahoo mail”  ….

มึนเลย “พ่อฮะ เปลี่ยนเป็น ที่ดินทำนา สักร้อยไร่ ได้มั้ยฮะ”

“แต่ในนั้นมันเป็น knowledge based นะลูก KM นะ / มีปัญญาเหมือนมีทรัพย์ นะ”

ครับ … เป็นวินาทีปัจจุบันที่ น่าสนใจมากจริง จริง ทั้งก่อนหน้า…และหลังจากนั้น ซึ่งทำอะไรไม่ได้แล้ว (แม้แต่จะมา ‘ment blog ตัวเอง)

หนิ๊งหน่อง… Online (Available), Busy, Invisible, Be right back, ตาย (Invisible จริง จริง)  กร๊าก …..  ผี Online / สงสัยต้องฝากให้เอาเข้าที่ประชุม System Analyze / Programmer คราวหน้า ว่าจะเพิ่ม Option นี้หรือไม่

ว่าแต่คุณ … อยากให้คนอื่น (ผม) เขียน comment ถึงว่าอย่างไร???

หรือ… จะตั้ง auto message / auto reply ว่าอย่างไร …. “ตอนนี้ผมไม่อยู่แล้ว ถ้าคุณเหงา ส่งไปที่นี่นะ kaebmoo@นรก.com เอ หรือจะ kaebmoo@สวรรค์.com ดี”

โห ไหนจะเบอร์โทรศัพท์เคลื่อนที่อีก … ทำไงดีวะเนี่ย น้านนน มี BB อีก เยอะไปหมด เวร จริง จริง

ยังไม่จบ ….. Refresh ไปเรื่อย เรื่อย refresh มาแล้ว สามวันยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แสดงว่าเลิกเขียนแล้ว สวัสดี

ตะลอน ๐ (ศูนย์)

“คนที่ใฝ่หาอยากรู้จริง ๆ จะมีความสุขในการเรียนรู้ เขาไม่กลัวหรอกจะไปต่างถิ่นต่างแดนที่ไหนก็ไปได้ยอมพลีทั้งชีวิตให้กับการ หาความรู้ก็ได้”
จากกระดานชนวน  ชาติภูมิสถาน ป.อ. ปยุตฺโต ศรีประจันต์ สุพรรณบุรี

ตะลอน มาอาทิตย์กว่า มีคนรอดไปสองคน คนแรก พี่ตุ๊

“พี่ตุ๊อยู่ไหนครับ”  ….”พี่อยู่ด่านช้าง” … ไปดักช้างรึไง ทำงาน ธกส. ไม่ใช่หรือ

คนที่สอง น้องแบด

“หมายเลขนี้ยังไม่เปิดใช้”…… หนี หนี้หรือไงเนี่ย

แวะศรีประจันต์ดีกว่า อาทิตย์ก่อนผ่านไปหนึ่งรอบ คราวนี้อย่าให้พลาด ว่าง ว่าง ไปดู ไปศึกษา ไปนั่งอ่านหนังสือกันนะ ครั้งนี้เวลาน้อย ชม แบบตะลอนทัวร์ไปก่อน ….  วนหาช่องทางเข้าอยู่หนึ่งรอบ …  ใครไม่เคยไป เล็ง ที่ว่าการอำเภอ หรือ เทศบาล อะไรจำพวกนี้ไว้ละกัน รึจะแทรกตัวเข้าตรงร้านขายแมงกะไชค์ตรงสะพานคนข้ามก่อนถึงแยกไฟแดง เหลือง เขียว….

วนไปถึงร้านขายยา เอาให้แน่ แน่ ดีกว่า “พี่ครับ ชาติภูมิสถาน อยู่ไหนครับ”  “นั่นไงน้อง ข้างหน้า เลี้ยวไปนิดเดียว ถึง” กฎของใครก็ไม่รู้ พอเวลาถามทางใคร มันจะอยู่ตรงหน้า แทบปลายจมูกนี่เอง

จอดรถปุ๊บ …  ย่างเท้าจะเข้าบ้าน  “น้อง พี่ให้”   ยื่นหมี่กรอบมาให้ ..อุ้ย ผมไม่ได้มากับคณะ นะนั่น ทำตัวเนียนอีกแล้ว(กู)  “ไม่เป็นไร ครับ ขอบคุณครับ” ว่าแล้วก็รับมาซะ

เชิญทัศนา (กด (click) ที่รูป เพื่อดูภาพใหญ่(ไม่มากเท่าไหร่))

สงสารคนแก่ ขยาย กระดานชนวนให้อันนึง “เมื่อเรามองในแง่ที่จะรู้ พอเห็นอะไรก็ตาม ไม่ว่าจะชอบก็ตาม ไม่ชอบก็ตาม ก็ได้เรียนรู้หมด พอเรารู้ เราก็ได้ประโยชน์”

ไปต่อ….(หลบเข้ามุม สองวัน) วันที่ สี่ ก่อนกลับ กทม.​ แวะ ลพบุรีเสียหน่อย … หาอะไรกินแถว แถว พระพุทธบาท เสียก่อน หายหิวแล้วรอค่ำ ค่ำ ไปดูเขาซักซ้อมงานกัน อ้าวเกือบลืม ออกจากศรีประจันต์ แวะไปกินก๋วยเตี๋ยว “ขวัญ” (ถ้าจำไม่ผิด) ก่อนถึงตลาดสามชุก (ริมคลอง) “ให้ใครเลี้ยง” อันนี้ไม่ยาก ถ้าเจ้าของบ้าน (สามชุก) เขาอยู่ 😛  ดีว่าไม่หิวมาก และร้านใกล้จะปิด (บ่ายสามโมง) ไม่อย่างนั้นนะ …  ขอสองชาม บวกน้ำแข็งไส อีกหนึ่ง ต้องน้ำเขียวด้วยนะ ขอบอก กลิ่นมันหอม ….

“ท่าน ท่าน แล้วที่ไป น่าน เชียงราย จันทบุรี เมื่อตอนมกราคม ละท่าน ไม่เล่าเหรอ”

“รอไปก่อน บ่มยังไม่ได้ที่ ….(คนละสูตรกับของป้าเช็ง)”  บางคนไม่เคยได้อ่านกระดานชนวนข้างบน หรืออ่านแล้วยังเป็นแบบนั้นอีก ก็ต้องเอากระดานตีหัวสักหนึ่งที ให้สมกับความโง่ …  อ้าวเกี่ยวกันตรงไหนเนี่ย ไปละ สวัสดี

เกร็ด เล็ก เกร็ด น้อย (ถ้าไม่อยาก งง อย่าอ่าน)

“ขอบคุณ ชาวบ้าน นักท่องเที่ยว ที่ถ่ายรูปให้ผม”  (เชื่อมั้ยเนี่ย)

“ออก รถใหม่เหรอ ป้ายแดง”  .. “ไม่ครับ ยืมเขามา”  … ทำหน้าไม่เชื่อ ใครเขาจะให้มึงยืม ประมาณนั้น … “รถ กิ๊ก นะสิ ชิ”   เอ..กูต้องโกหก ให้พวกท่านพอใจกันมั้ยเนี่ย

ชาติภูมิสถาน ป.อ. ปยุตฺโต เปิดทุกวันอังคาร ถึง วันอาทิตย์ ขาดไปวัน คือวันจันทร์(หยุด) วันนักขัตฤกษ์ ไม่หยุด (หมายถึงเปิด) แต่ถ้าวันหยุดนักขัตฤกษ์ตรงกับวันจันทร์ ผมก็ไม่ได้ถามเขาเหมือนกันว่า เปิด หรือ ปิด แต่ที่แน่ แน่คือเปิดเวลา ๙.๐๐ ถึง ๑๗.๐๐ น. ไม่เสียค่าเข้าชม ถ้าโชคดีมีของแจกด้วย โทรศัพท์ ๐๓๕ ๕๔๘ ๗๒๒  http://www.watnyanaves.net/th/web_page/museum

จากลพบุรี ขากลับ ผ่านมาทางสระบุรีก็สะดวกดี (ไม่ต้องย้อนไปทางสายเอเซีย) จะแวะกินปูน เอ้ย แวะเที่ยวต่อที่สระบุรีก็ไม่ว่ากัน กลางคืนตำรวจทางหลวงขยันทำงานดีมาก

คนพระบาทฯ​ ไม่เอา Lotus  !!!  (เพราะเข้าไปในเมือง แป๊บเดียวมีหมดเลย คารู อุ้ย ไม่ใช่ คาฟูร์ โลตัส บิ๊กซี) สู้ต่อไป โชห่วย !!!

ดีใจไหม ที่รู้จักกันมาร่วมยี่สิบปี ไม่ได้เจอกันร่วมเจ็ดปี หรือรู้จักมาร่วมสิบปี จำไม่ได้ว่าไม่ได้เจอกันมากี่ปี  ดีใจไหม ที่ได้ยินคำว่า “ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอในวันนี้”  จะทำอะไรก็ทำวันนี้ อย่ามัวรออยู่เลย ขอบอกให้เอาบุญ ! ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง