โมโกจู

โมโกจู

โมโกจู

เห็นแบบนี้แล้วหายเหนื่อยไหม?

ต้องถาม (ไอ้) คุณพี่คนต้นเรื่อง … “(อยาก)จะไปโมโกจู”  “ได้เลย อนุมัติโครงการ” เมื่อวันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ (ส่วนตัวเองเนื่องจากมีพรรคพวก (พี่ตุ๊ก) ชวนหลายรอบแล้ว แต่ก็ไม่ไปสักที ทั้งเงื่อนไขที่ใช้เวลามาก (อย่างน้อย ๕ วัน) ก็เลยผลัดไป อยู่เรื่อย ๆ มาคิดว่าครั้งนี้ถ้าไม่ไปก็คงไม่คิดจะอยากอีกแล้ว อีกอย่างก็มีความพร้อมทั้งร่างกาย จิตใจ และเวลา ลุย!) กำหนดวันไว้วันที่ ๕ ถึง ๑๐ ธ.ค. ติดต่อพี่สมบูรณ์ เจ้าของพื้นที่ เพื่ออำนวยความสะดวก   จัดการด่วนครับ ท่าน

นี่แหละ คนต้นเรื่อง ดูซะก่อน วันแรกของการเดินทางจาก ฐานที่พัก ใกล้หน่วยแม่เรวา “บ้านนายช่าง”

คนต้นเรื่อง

คนต้นเรื่อง

หลังจากนั้นก็ชวนกันไป ชวนกันมา หมดจดหมาย(อิเล็กทรอนิกส์) ปลุกเร้าอารมณ์ไปจนกระทั้งถึงวันเดินทางวันที่ ๔ ธ.ค ๒๕๕๒ ไปทั้งหมด ๖๔ ฉบับ

ฉบับแรก

อนุมัติโครงการ

พี่ฑูรย์ โปรดติดต่อ พี่สมบูรณ์ เพื่อติดต่อกับ อช. แม่วงก์ ด้วยครับ
กำหนดวันที่ ๕ ถึง ๑๐ ธ.ค. ๒๕๕๒

ข้อมูลท่องเที่ยว
http://board.trekkingthai.com/board/show.php?forum_id=16&topic_no=135403&topic_id=137092
http://forum.trekkerhut.com/index.php?topic=40.0
http://www.thaiactivity.com/catalog.php?idp=611
http://board.trekkingthai.com/board/webboard.php?forum_id=16
http://www.pantip.com/cafe/blueplanet/topic/E3967476/E3967476.html
http://www.trekkingthai.com/cgi-bin/webboard/generate.pl?content=0081&board=maewong

มีคนไป สี่วัน สามคืน ด้วย !!!

ผ่านไป ๑ เดือน (๓๐ ตุ.ค) มีคนถามอีกว่า

ไม่รู้ว่า จะได้เห็นแบบนี้ไหม หนอ !

พ. ไพลุ ฯ

เขาส่งรูปนี้มาให้ดู (ไปค้นดูละมาจากที่นี่ครับ  http://ake008.multiply.com/photos/album/38/38#photo=49)

ไม่ได้ขออนุญาต ถ้าเจ้าของจะว่าอะไรก็แจ้งมาละกัน โดยส่วนตัวผมละชอบ web เจ้าหมอนี่จริง จริง เลย ไม่เชื่อท่านลองเข้าไปดูสิ http://ake008.multiply.com/ ไอ้ผมนะดูไป ถอนหายใจ เฮือก เฮือก ยุบหนอ พองหนอ อยู่นั่น

ครับถึงตอนนี้ คนที่ถามว่าจะได้เห็นแบบนี้หรือไม่ คงมีคำตอบสำหรับตัวเองแล้ว 🙂 ดูจากวีดีทัศน์นี่คงน่าจะพอได้ http://www.youtube.com/watch?v=mfyHHyeRUOs

การเตรียมตัวเบื้องต้น อ่านที่นี่ http://www.dnp.go.th/parkreserve/asp/style1/news.asp?ipage=4&npid=139&newsid_s=689

แต่ข้อที่ ๕​ อาจยกเว้นได้ (อายุไม่เกิน ๕๐) เพราะไม่อย่างนั้น ก๊วนผมคงเหลือไม่กี่คน ฮา ฮา สำคัญมากครับ อ่านดี ดี ทีละข้อ ทำตามนั้น เพราะเป็นเรื่องจำเป็นจริง จริง ไม่ว่าจะเป็นเสื้อ กางเกง ใช้ผ้าที่เบา ทำความสะอาดง่ายระบายเหงื่อได้ดี ไม่เสียดสีกับผิวหนัง (น้าฑูรย์ของผม ได้ขาอ่อนมาใหม่จากการโดนกางเกงเสียดสี) รองเท้าที่ไม่ขาดง่าย ใส่สบายไม่กัดเท้า และระวังอย่าให้เปียกถ้าไม่จำเป็น รองเท้าแตะแบบรัดส้นก็พอได้ แต่จะเจอปัญหา หนาม กรวด ครับ จากแผลหนาม เล็ก เล็ก เล็กกว่า ก้านไม้ขีด ในวันแรก แม้จะแคะเอาหนามออกแล้ว ก็ทำเอาเท้าบวมได้นี่กลับออกมาสามวันแล้ว ยังไม่หายบวมครับ ท่านผู้ชม!  หมวกมีปีก ใส่กันแดด กันไม้ หนาม ทิ่มแทงหัว ถุงเท้าเอาไปหลาย หลายคู่ ภาชนะ กระเป๋า ที่แข็งแรงไม่ขาดง่าย ไม่ใช่จะหิ้วถุงพลาสติกไปเดินห้าง นะจ๊ะ เจ๊ตุ๊ก ใช่มั้ย เดินไปได้ สิบก้าว ถุงก็ขาดแล้ว ใครที่คิดว่าฉันจะแบกตู้เย็นไปด้วย (ยกตัวอย่างเว่อร์ไปหรือเปล่าพี่) ประเภทของเกินจำเป็น แต่คิดว่าฉันขาดมันไม่ได้ ขอให้เตรียมลูกหาบไปเยอะ เยอะครับ ท่าน อย่าได้ขี้เหนียว โยนให้ลูกหาบหาบไปซะให้หมด เพราะเอาเข้าจริง จริง ไอ้ที่ว่าจะแบกเอง ก็ทำได้ไม่กี่คน นอกนั้น แทบจะโยนให้ลูกหาบแบกแทนแทบไม่ทัน จำไว้ ข้อแนะนำที่ ๗ บอกไว้ว่า “การเดินป่านั้นต้องพึงพาตัวเองเป็นหลัก อย่าหวังพึ่งพาคนอื่น อื่น เพราะคนอื่นมีภาระเหมือนกัน” (แต่ท้ายสุดแล้ว น้ำใจที่มีเราก็ไม่ทิ้งกันหรอก เชื่อผม)

จดหมายอีกฉบับ

ใครมีเตรียมไปด้วยนะ

  • เจลล้างมือฆ่าเชื้อ (เผื่อจะใช้ล้างปากได้…. สงสัยจะโดนคนแรกแน่(กู) )
  • พาราเซตามอล
  • ยาแก้แพ้ แก้คันแบบครีม
  • ยาแก้ปวดเมื่อยแบบครีม
  • ยาทาแผลสด (เบตาดีน)
  • ยาเคลือบกระเพาะ ลดกรด (แอนตาซิล)
  • ยาลดน้ำมูก
  • ยาแก้ท้องเสีย (น๊อกซี่)
  • พลาสเตอร์ปิดแผลทั่วไป
  • สำลี (ไว้เช็ดเครื่องสำอาง (มั้ง) / มีประโยชน์ตอนนอน สำหรับอุดหูได้ )

นอกนั้น ก็ยาหม่อง ยาลม ยาปลุก อะไรทั้งหลาย ก็เตรียม เตรียมไป ตามลำบากนะครับ

ให้เพิ่มยา(กิน)คลายกล้ามเนื้อ หรือพวกบรรเทาอาการอักเสบของกล้ามเนื้อไปด้วยครับ นอกจากนี้ เกลือแร่ครับ แบบผสมน้ำดื่ม ไอ้ประเภทกินบรรเทาท้องร่วงนั่นแหละ เอาแบบรสส้มก็ดี อร่อยดี เอาไว้ผสมน้ำใส่ขวด (น้ำจากคลอง) ดื่มแก้กระหายได้ดี

ของกินแบบพื้น พื้น ท่านคงรู้ดีอยู่แล้ว แต่ผมไม่แนะนำเครื่องกระป๋องเพราะมันหนัก นอกเสียจากว่า จะพกข้าว+กับ สำเร็จรูปสักกระป๋องติดกระเป๋าไว้เผื่อฉุกเฉิน  อาหารจำพวกปลาแห้ง ปลาตากแดด เนื้อเค็ม พวกนี้ แจ่มมากครับ ขอบอก  อย่าลืมติดกะหล่ำปลี ไปสักสาม สี่ หัว ใช้พลาสติกห่ออาหารหุ้มไว้แบกไปด้วย จะได้ไม่เบื่อผักกรูดในป่า แตงกวา ก็พกไปได้ ไม่เสียหาย น้ำพริก เครื่องแกง พกไปด้วยนะจ๊ะ แก้เลี่ยนได้ดี เชียว นอกจากนี้ พวกเห็ดหอมแห้ง มะตูม  ก็เบาพอที่จะพกไปทำกับข้าว ต้มน้ำกินได้ (อย่าลืมน้ำตาล) ที่สำคัญใครจะว่าไงก็ช่าง ถ้ามีปัญญาแบกไปก็เอาไปด้วย ผลไม้ เช่น สับปะรด สักลูก สองลูก หรือไม่ก็ผลไม้รวมแบบกระป๋อง ครับ ถึงเวลาแย่งกันกินแทบจะไม่พอกิน ไอ้ประเภทจะขนเหล้า แบกเหล้า กะจะไปจิบ ไปดื่ม เข้าบรรยากาศ ไม่เห็นรอดสักราย หมดอารมณ์แดก! มันเหนื่อย ฮา ฮา เหลือแต่ ตัวจริงเท่านั้น ฮิ ฮิ เอ้า ยก ขอแบบ โอะ โอะ นะ จิ๊บ จิ๊บ ไม่เอา (ไม่รู้เรื่อง! ไม่บอกหรอก ต้องไปด้วยกันแล้วจะเล่าให้ฟัง) ใครมีนิทาน ขำ ขำ ควรพกไปเล่าให้เพื่อนฟัง คนละมุข สองมุข พอช่วยให้หายเหนื่อยได้ (ชั่วคราว) ดูจากรูป น้าเตือน “เมื่อไหร่จะถึงรอบกูวะ” ขอ โอะ โอะ หน่อยสิ


ใกล้จบจดหมายได้แผนที่เดินทางมาแล้ว ทางจาก ไก่ ทหาร ม้า (แถวถนนจันทน์) ไปยัง หน่วยแม่เรวา (เข้าทางแม่เรวาเดินไกลดี ข้ามน้ำเยอะด้วย) ระยะเดินทางประมาณ ๓๓๔ กิโลเมตร บวก ลบ ๑๐ กิโลเมตร ระยะเวลาสี่ถึงห้าชั่วโมง ถึงบ้านนายช่าง (บ้านพักริมน้ำ ของนายช่างสมบูรณ์) ใครอยากไปพักจองได้นะจ๊ะ คิดค่านายหน้าไม่แพง เหมาบ้านคืนละประมาณ ๑,๔๐๐ บาท มีสามห้องนอน รวม รวม แล้วนอนได้เป็นสิบคน กระโดดน้ำเล่นในคลองได้สบาย สบาย แต่แนะนำว่า ควรจะพกอาหาร กับข้าวเข้าไปทำกินกันเองก็จะดี ร้านอาหารแถวนั้นก็พอพึ่งพาได้ มีหลายร้าน กิจกรรมแถวนี้ ถ้าไม่เดินป่า ก็จะมีแก่งให้ล่อง นอนฟังเสียงน้ำ ดูท้องฟ้า อ่านหนังสือ ฟังนิทาน ทำอะไรก็ได้ที่ไม่รบกวนสัตว์โลก ตามสบายครับท่าน

เริ่มเดินทางจากบ้านพัก

ยังระรื่น ฮา ฮา เพราะข้างหน้าเป็นอย่างไร ยังไม่รู้ อย่าได้กังวล

ไปลงทะเบียนกันก่อน เผื่อเป็นอะไรจะได้ตามญาติได้ ฮิ ฮิ ส่วนหนึ่งก็คือ เขาจะมีใบประกาศนียบัตรให้ว่า ท่านขึ้นไปถึงยอดเขาโมโกจูแล้ว เมื่อท่านกลับลงมา จะได้เอาไปแปะข้างฝาที่บ้าน ให้รกบ้าน เล่น เล่น

ด่านแรกเวลา ๙.๒๙ น. ห่างจากสำนักงานประมาณ ๓ กม. ข้ามลำห้วย ลำคลอง คลอง ๐ หรือ ๑ ไม่รู้ แต่วันนี้ต้องถึงคลองที่ ๕ เริ่มต้นพี่หนุ่มก็สังเวยกล้องไปก่อน ด้วยการว่ายน้ำเล่น จากนั้นก็เดินเข้าไปสิ มีเสียงแว่ว แว่ว มาว่า “เฮ้ย เห็นใจมือใหม่หัดเดินบ้างสิ เฮ้ย”

ข้ามคลองแรก

๑๑.๒๔ น. ได้เวลาพัก ตอนนี้มีอะไรก็เริ่มงัดออกมากิน ทั้งน้ำ ทั้งขนม

พักสักนิด

เมื่อไหร่จะกินข้าว… ถึงช่องเขาขาดจนได้ ปาเข้าไปบ่ายโมงกว่า

อร่อย แหนม ข้าวเหนียว

ไหวไหมเนี่ย

เตรียมตัวลุยต่อ ดูวีดีทัศน์?

ถึงจนได้ผ่านมาถึงคลองห้า น่าจะเป็นคลองที่ลึกที่สุดที่ข้ามมา น้ำประมาณสะโพก ให้ชัดเจนก็ไข่เปียกประมาณครึ่งใบ อะไรประมาณนั้น หุงข้าว ทำแกง กางเต้นท์ ตากผ้า อาบน้ำ มืดพอดี ห้าโมงเย็นก็เริ่มมืด หกโมงเย็นนี่ต้องฉายไฟแล้ว กุนเชียงย่างไฟ นี่อร่อยสุดยอดจริง จริง ขอบอก แต่อย่าให้เผลอละกัน เป็นได้กินกุนเชียงดำทุกที

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s